บทความทั้งหมด

Date : 08 / 07 / 2016

  • Date : 08 / 07 / 2016
    ยะลาโมเดล เปลี่ยนขี้วัววากิวเป็นไบโอแก๊ส ปั่นไฟฟ้าใช้เอง

    ชีวิตในวัยหลังเกษียณ ของดร.รุ่ง แก้วแดง อดีตข้าราชการระดับสูงและรัฐมนตรีช่วยกระทรวงศึกษาธิการ ยุครัฐบาลทักษิณ ผู้ก่อตั้งมูลนิธิสุขแก้ว-แก้วแดง ยังคงดูกระฉับกระเฉงและขะมักเขม้น กับงานของมูลนิธิที่กำลังจะยกระดับเป็นศูนย์การเรียนรู้ด้านพลังงานทดแทนให้กับคนในพื้นที่สามจังหวัดชายแดนใต้  ให้มาศึกษาต่อยอดและนำไปปฏิบัติสร้างงานสร้างอาชีพของตนเอง เพื่อคุณภาพชีวิตที่ดีขึ้น 

    กองบรรณาธิการเว็บไซต์Energy News Center  มีโอกาสติดตามคณะของดร.ทวารัฐ สูตะบุตร ผู้อำนวยการสำนักงานนโยบายและแผนพลังงาน(สนพ.)  เพื่อมาเยี่ยมชมการดำเนินงานโครงการของมูลนิธิที่ได้รับการสนับสนุนจากกองทุนเพื่อส่งเสริมการอนุรักษ์พลังงาน ทั้งโครงการผลิตก๊าซชีวภาพจากมูลวัวเพื่อผลิตไฟฟ้า และโครงการผลิตไฟฟ้าด้วยพลังงานลม เมื่อวันที่3ก.ค.2559 ที่ผ่านมา

    มูลนิธิสุขแก้ว-แก้วแดง ตั้งอยู่ที่39/3 หมู่ที่2 ตำบลลำพะยา อำเภอเมือง จังหวัดยะลา ด้วยหวังเป็นองค์กรการกุศลสาธารณะ เพื่อเสริมสร้างสันติสุขในพื้นที่3 จังหวัดชายแดนใต้ ให้คนไทยและมุสลิมได้กลับมาอยู่ร่วมกันอย่างสงบสุข มีงานและมีอาชีพที่พึ่งพาตนเองได้อย่างยั่งยืน

    ดร.รุ่ง เล่าให้คณะของสนพ.ฟังว่า เดิมทางมูลนิธิได้ทำโครงการเลี้ยงแพะเชิงพาณิชย์ เพื่อเป็นต้นแบบในการสร้างอาชีพให้กับคนในพื้นที่ แต่ไม่ประสบความสำเร็จ เพราะแพะไม่ชอบสภาพภูมิอากาศร้อนชื้นของที่นี่  จึงเปลี่ยนมาเป็นการเลี้ยงวัว ซึ่งความคิดในตอนนั้น เห็นว่าจะต้องเป็นวัวที่มีสายพันธุ์ที่แตกต่างจากพันธุ์พื้นเมืองที่ชาวบ้านเลี้ยงอยู่แล้ว พอดีรู้จักกับ รศ.ดร.รังสรรค์ พาลพ่าย อาจารย์ประจำสาขาวิชาเทคโนโลยีชีวภาพ สำนักวิชาเทคโนโลยีการเกษตร และหัวหน้าศูนย์วิจัยเทคโนโลยีตัวอ่อนและเซลล์ตั้งต้น ของมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีสุรนารี (มทส.) ซึ่งเป็นมือหนึ่งด้านปรับปรุงพันธุ์วัววากิวของประเทศ  และทำสำเร็จแล้วที่จังหวัดสุรินทร์   จึงติดต่อขอซื้อน้ำเชื้อวัวมาทดลองผสมเทียมดู  คิดว่าถ้าทดลองเลี้ยงที่ยะลาสำเร็จ  ชาวบ้านจะสนใจ เนื่องจากเนื้อวัววากิว นั้นนุ่ม อร่อย มีราคาแพงกว่าเนื้อวัวทั่วไป   และเรามีตลาดรับซื้อที่ชัดเจนอยู่ที่ภูเก็ตและเกาะสมุย

    เราเริ่มต้นด้วยวัว6 ตัวเพื่อทดลองผสมเทียมดู จนปัจจุบันมูลนิธิมีวัวอยู่8 สายพันธุ์รวม150ตัว  ซึ่งเท่าที่เลี้ยงมายังไม่มีลูกวัวเกิดที่นี่แล้วตาย ก็แสดงว่า จังหวัดยะลา เป็นพื้นที่ ที่สามารถเลี้ยงวัววากิว ของญี่ปุ่น ได้เป็นอย่างดีเหมือนกับที่จังหวัดสุรินทร์

    การเลี้ยงวัววากิวแบบยืนโรงใช้พื้นที่ไม่มาก สิ่งที่ได้ทุกวันคือขี้วัว ซึ่งมีเยอะมาก จึงมีแนวคิดที่จะนำขี้วัวมาทำเป็นก๊าซชีวภาพหรือไบโอแก๊ส จึงเข้าร่วมในโครงการส่งเสริมการผลิตพลังงานทดแทนในระดับชุมชน(Community ESCO Fund) ซึ่งเมื่อได้รับอนุมัติเงินสนับสนุนจากกองทุนเพื่อส่งเสริมการอนุรักษ์พลังงาน 60%ของมูลค่าโครงการ ประมาณ1.5ล้านบาท ก็ลงมือทำการก่อสร้างระบบผลิตก๊าซชีวภาพขนาด400ล้านลูกบาศก์เมตร  โดยมีทางศูนย์วิจัยเทคโนโลยีพลังงานเพื่อสิ่งแวดล้อม คณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ เป็นผู้บริหารโครงการให้ 

    ปัจจุบันเราใช้ขี้วัวเพียงครึ่งเดียว ในบ่อหมักก๊าซชีวภาพ ก็ผลิตก๊าซได้เต็มความจุ  โดยก๊าซที่ได้นำมาใช้ในเครื่องกำเนิดไฟฟ้าขนาดกำลังการผลิต18 กิโลวัตต์ ผลิตเป็นไฟฟ้าใช้ในมูลนิธิ   ไฟฟ้าส่วนหนึ่งนำไปใช้ในเครื่องสูบน้ำ เพื่อรดต้นปาล์มน้ำมันที่ปลูกเอาไว้บนพื้นที่200ไร่  

    นอกเหนือจากโครงการนำขี้วัวมาผลิตเป็นก๊าซชีวภาพและไฟฟ้าแล้ว  มูลนิธิยังได้รับการสนับสนุนงบประมาณ70%ของมูลค่า หรือประมาณ370,000บาท จากกองทุนเพื่อส่งเสริมการอนุรักษ์พลังงาน ในโครงการผลิตไฟฟ้าด้วยพลังงานลม เนื่องจากบริเวณที่ตั้งมูลนิธินั้นมีกระแสลมที่พัดผ่าน2 กระแสคือลมมรสุมตะวันตกเฉียงใต้ ในเดือนพ.ค. และลมมรสุมตะวันออกเฉียงเหนือที่พัดเป็นประจำสม่ำเสมอ  จึงสามารถติดตั้งกังหันลมขนาดเล็ก กำลังการผลิต200 วัตต์  จำนวน10 ชุด และระบบแบตเตอรี่ เพื่อกักเก็บไฟฟ้าไว้ใช้ได้

     “ โครงการของมูลนิธิเรานำระบบการบริหารจัดการแบบ Zero Waste มาใช้ เพื่อให้พึ่งพาตนเอง ได้มากที่สุด  เราเริ่มต้นจากการเลี้ยงวัววากิว อาหารวัวส่วนใหญ่ก็มาจากขี้เค้กปาล์มน้ำมันที่ปลูกเอาไว้ในมูลนิธิ   ขี้วัวที่ได้ส่วนหนึ่งนำไปใช้ในบ่อหมักทำก๊าซชีวภาพ ส่วนหนึ่งเอาไปทำเป็นปุ๋ยเพื่อใส่บำรุงต้นปาล์ม  ก๊าซชีวภาพก็นำไปผลิตเป็นไฟฟ้า ใช้ในกิจกรรมต่างๆภายในมูลนิธิ  ส่วนไฟฟ้าจากพลังงานลม ก็ใช้ให้แสงสว่างในคอกวัว และสูบน้ำเพื่อให้วัวได้กินและชำระล้างคอก  ซึ่งทั้งสองโครงการที่เกี่ยวกับพลังงานทดแทนที่ได้รับการสนับสนุนจากกองทุนเพื่อส่งเสริมอนุรักษ์พลังงาน นั้นมีส่วนช่วยให้มูลนิธิประหยัดค่าไฟฟ้าลงได้เกือบทั้งหมดจะมีค่าใช้จ่ายไฟฟ้าเฉพาะที่รักษาระบบสายส่งและมิเตอร์ของการไฟฟ้าไว้เท่านั้น  เราหวังที่จะให้มูลนิธิเป็นศูนย์การเรียนรู้เรื่องพลังงานทดแทนและอนุรักษ์พลังงานสำหรับเยาวชนและประชาชนในพื้นที่3จังหวัดชายแดนใต้ ” ดร.รุ่ง กล่าว

     ด้าน ดร.ทวารัฐ สูตะบุตร ผู้อำนวยการสำนักงานนโยบายและแผนพลังงาน(สนพ.) กล่าวว่า มีความตั้งใจที่จะมาเยี่ยมชมและติดตามผลการดำเนินงานของโครงการที่ได้รับการสนับสนุนเงินจากกองทุนเพื่อส่งเสริมการอนุรักษ์พลังงาน   ว่าเงินที่สนับสนุนลงไปนั้นสามารถที่จะนำไปใช้ให้เกิดประโยชน์ตามวัตถุประสงค์  ซึ่งทั้งโครงการส่งเสริมพลังงานทดแทนในระดับชุมชน ทั้งส่วนของก๊าซชีวภาพ และพลังงานลม ของมูลนิธิสุขแก้ว –แก้วแดง นั้นค่อนข้างที่จะตอบโจทย์ ที่กองทุนตั้งเอาไว้ ได้เป็นอย่างดี  โดยสิ่งที่อยากจะเห็นต่อไปคือการนำเรื่องของพลังงานทดแทนไปต่อยอดสู่การพัฒนามิติอื่นๆ  เพื่อขยายผลความสำเร็จของโครงการ ไปสู่พื้นที่อื่นๆ 

     

     

      

Date : 05 / 07 / 2016

  • Date : 05 / 07 / 2016
    ฝ่าด่านคปพ.ด้วยข้อเท็จจริงทางพลังงาน

    ท่ามกลางกระแสการเคลื่อนไหวกดดันด้วยการนำเรื่องพลังงานไปปนอยู่กับเรื่องการเมืองว่าด้วยการทำประชามติร่างรัฐธรรมนูญ ในขณะนี้ รัฐบาลต้องตั้งหลักให้ดีและแยกแยะให้ออกว่าการเดินเกมล่ารายชื่อของกลุ่มเครือข่ายประชาชนปฏิรูปพลังงานไทย(คปพ.)และการยื่นรวมกลุ่มมายื่นหนังสือถึงนายกรัฐมนตรีของกลุ่มเครือข่ายประชาชนปกป้องประเทศ(คปป.)  ซึ่งเคลื่อนไหวสอดประสานกันนั้น เป็นเรื่องการเมือง  ไม่ใช่เรื่องพลังงาน

    ต้องแยกแยะให้ออกด้วยว่า  ข้าราชการกระทรวงพลังงาน และคปพ. ไม่ใช่คู่ขัดแย้งกัน  และต่างมีข้อเสนอเรื่องพลังงาน ที่ว่าด้วยแนวทางการบริหารจัดการแหล่งสัมปทานปิโตรเลียมที่จะหมดอายุ และมีร่างแก้ไขพ.ร.บ.ปิโตรเลียม ทั้ง2ฉบับ

    ต้องรู้ด้วยว่า การตัดสินใจของรัฐบาลที่จะเดินหน้าไปในทิศทางใด จะต้องอยู่บนหลักการของข้อมูลข้อเท็จจริง  ไม่ใช่ตามแรงกดดันทางการเมือง

    และต้องรู้ด้วยว่า ทั้งคปพ.และ คปป. นั้นเป็นประชาชนกลุ่มหนึ่งที่มีสิทธิ์แสดงความคิดเห็นตามความคิดความเชื่อของพวกเขา  ในขณะที่ประชาชนส่วนใหญ่ของประเทศ ก็มีสิทธิ์ที่จะได้รับรู้ข้อเท็จจริงของผลกระทบและความเสียหายที่จะเกิดขึ้น  จากภาครัฐ  ที่มีอำนาจตามกฏหมายในการบริหารราชการแผ่นดินเพื่อดูแลปกป้องผลประโยชน์ของส่วนรวม ดังนั้นสิ่งที่รัฐจะต้องดำเนินการ ก็คือการสร้างความเข้าใจที่ถูกต้องให้กับประชาชนในเรื่องของการบริหารจัดการแหล่งปิโตรเลียมที่จะหมดอายุทั้ง2แหล่งซึ่งมีความสำคัญต่อประเทศ คือแหล่งเอราวัณ และบงกช

    โดยหากไม่เลือกข้อเสนอของคปพ.  ที่เคลื่อนไหวกดดันให้มีการถอนร่างแก้ไขพ.ร.บ.ปิโตรเลียม ทั้ง2ฉบับ ออกจากสภานิติบัญญัติแห่งชาติ(สนช.) และการเสนอให้มีการจัดตั้งบรรษัทพลังงานแห่งชาติขึ้นมาใหม่ รวมทั้งการใช้รูบแบบจ้างผลิต ในแหล่งสัมปทานปิโตรเลียมที่จะหมดอายุสัมปทาน   รัฐก็ควรบอกเหตุผลให้ประชาชนส่วนใหญ่ รับรู้อย่างชัดเจนว่าการถอนร่างแก้ไข พ.ร.บ.ปิโตรเลียมทั้ง2ฉบับ.ออกจากสนช. นั้นจะทำให้เกิดความเสียหายอย่างไร   ,การจัดตั้งบรรษัทพลังงานแห่งชาติ มีข้อเสียมากกว่าข้อดีอย่างไร และระบบจ้างผลิตนั้น เลวร้ายกว่าระบบสัมปทานที่ใช้อยู่ในปัจจุบันอย่างไร เพราะไม่เช่นนั้นประชาชนก็จะยังมีความสับสนไม่รู้จะเชื่อข้อมูลฝ่ายไหนดี

    อย่างไรก็ตามเหมือนว่ารัฐบาลจะเริ่มรับรู้สัญญาณอันนี้แล้ว  เพราะล่าสุด อธิบดีกรมเชื้อเพลิงธรรมชาติ นายวีระศักดิ์ พึ่งรัศมี  ก็ออกมาชี้แจงกับสื่อมวลชน ด้วยหวังจะให้ช่วยส่งผ่านข้อมูลไปถึงประชาชน ถึงกรอบและขั้นตอนการดำเนินการตามมติคณะกรรมการนโยบายพลังงานแห่งชาติ(กพช.) ว่าขณะนี้ กรมเชื้อเพลิงธรรมชาติ อยู่ระหว่างการยกร่างกฎกระทรวง 5 ฉบับ และประกาศอีก 1 ฉบับ ซึ่งต้องสอดคล้องกับพระราชบัญญัติปิโตรเลียม (ฉบับที่...) พ.ศ. ...และพระราชบัญญัติภาษีเงินได้ปิโตรเลียม (ฉบับที่...) พ.ศ. ... ที่อยู่ระหว่างกระบวนการพิจารณาของคณะกรรมาธิการวิสามัญศึกษา พระราชบัญญัติทั้งสองฉบับ โดยหากร่างพระราชบัญญัติทั้งสองฉบับดังกล่าว ผ่านความเห็นชอบของสภานิติบัญญัติแห่งชาติ (สนช.)  และประกาศลงในราชกิจจานุเบกษาได้ภายในเดือนตุลาคม   การกำหนดหลักเกณฑ์และเงื่อนไขการประมูลเพื่อหาเอกชนมาบริหารจัดการแหล่งสัมปทานปิโตรเลียมที่จะหมดอายุ จะเสร็จภายในเดือนธันวาคม 2559  และหาก กพช. เห็นชอบหลักเกณฑ์และเงื่อนไขเรียบร้อยแล้ว   คาดว่าจะสามารถออกประกาศเชิญชวนได้ประมาณเดือนมีนาคม 2560 และรัฐมนตรีว่าการกระทรวงพลังงาน ลงนามให้สิทธิสำรวจและผลิตปิโตรเลียมแล้วเสร็จภายในเดือนกันยายน 2560

    พร้อมย้ำด้วยว่า หากไม่สามารถดำเนินการได้ตามแผน คือไม่สามารถให้สิทธิในการสำรวจและผลิต ได้ภายในปี 2560ก็ จะส่งผลให้อัตราการผลิตก๊าซลดลงในช่วงปี 2561 เป็นต้นไป  ทั้งนี้ หากรอให้สัมปทานสิ้นสุดในปี 2565-2566 แล้วจึงเริ่มการลงทุนเพื่อพัฒนาใหม่ คาดว่าการผลิตจะกลับมาอยู่ที่ระดับการผลิตเดิมได้เร็วที่สุดในปี 2568   โดย จากการประมาณการผลกระทบเบื้องต้น คาดว่าหากการผลิตไม่ต่อเนื่องในระหว่างปี พ.ศ. 2561-2568 ประเทศจำเป็นต้องนำเข้า LNG เพิ่มขึ้น 40 ล้านตัน คิดเป็นมูลค่า 600,000ล้านบาท  (ที่ LNG 8 เหรียญสหรัฐ/ล้านบีทียู) เพื่อทดแทนก๊าซส่วนที่หายไปประมาณ 3 ล้านล้านลูกบาศก์ฟุต  นอกจากนี้ ยังต้องนำเข้า LPG และวัตถุดิบสำหรับอุตสาหกรรมปิโตรเคมี คิดเป็นมูลค่ากว่า 180,000 ล้านบาท และทำให้รายได้รัฐจากการผลิตปิโตรเลียมหายไปเกือบ 350,000 ล้านบาท

    ส่วนประเด็นที่มีข้อเสนอให้นำ มาตรา 44  ตามรัฐธรรมนูญฉบับชั่วคราว มาใช้เพื่อบังคับให้ผู้รับสัมปทานที่ดำเนินงานแหล่งที่กำลังจะสิ้นสุดอายุให้มีการลงทุนต่อเนื่องเพื่อรักษาระดับการผลิตก๊าซธรรมชาติ  ในกรณีที่ไม่สามารถจัดหาเอกชนสำรวจและผลิตได้ตามกรอบเวลาที่กำหนดนั้น  อธิบดีกรมเชื้อเพลิงธรรมชาติระบุว่า คงเป็นไปได้ยากเพราะ บริษัทผู้รับสัมปทานต่าง จดทะเบียนอยู่ในตลาดหลักทรัพย์ และหากรัฐบาลดำเนินการเช่นนั้นก็จะส่งผลกระทบความเชื่อมั่นด้านการลงทุนในอนาคต

    วิเคราะห์ต่อประเด็นที่กรมเชื้อเพลิงธรรมชาติออกมาระบุอย่างเป็นทางการ  ก็เห็นชัดว่า รัฐบาลไม่สามารถที่จะดำเนินการตามข้อเสนอของทั้ง คปพ.และคปป. ที่จะให้ถอนร่างแก้ไขกฏหมายปิโตรเลียม ทั้ง2ฉบับ ออกจากสนช.ได้ เพราะจะยิ่งทำให้กระบวนการประมูลที่ต้องอ้างอิงกับร่างกฏหมายที่จะแก้ไขใหม่นั้น มีความล่าช้า  อันจะส่งผลกระทบและสร้างความเสียหายต่อระบบเศรษฐกิจอย่างที่ กรมเชื้อเพลิงธรรมชาติระบุ

    ยังเหลือประเด็นเรื่องของการตั้งบรรษัทพลังงานแห่งชาติ  และระบบจ้างผลิต  ที่ประชาชนส่วนใหญ่รอการชี้แจงจากฝั่งของรัฐ อย่างเป็นทางการว่าจะมีผลเสีย หรือผลกระทบอย่างไร  ซึ่งหากรัฐมีเหตุผลที่ชัดเจน มานำเสนอหักล้างเหตุผลของฝั่งคปพ.ได้  ก็ไม่ต้องกังวลกับเกมการเมืองที่เคลื่อนไหวกดดันอยู่ในขณะนี้

    รัฐบาลต้องเชื่อมั่นว่าข้อมูลและข้อเท็จจริงเท่านั้นที่จะเอาชนะใจประชาชนได้ ไม่ใช่วาทกรรมพลังงาน ที่ผลิตมาเพื่อหวังผลคะแนนนิยมระยะสั้นเท่านั้น  โลกออนไลน์จะช่วยเอาข้อมูลน้ำดีไปไล่ข้อมูลน้ำเสียเอง เมื่อนั้นคนที่ใช้ข้อมูลบิดเบือนพลังงาน จนเป็นกิจวัตรนิสัย  ก็จะแพ้ภัยตัวเองในที่สุด  -Energy News Center 

Date : 24 / 06 / 2016

  • Date : 24 / 06 / 2016
    เปิดใจคุรุจิต ข้อเสนอของกลุ่มคปพ.จะพาประเทศสู่หายนะ

    แม้ว่าดร.คุรุจิต นาครทรรพ จะเกษียณอายุราชการจากตำแหน่งปลัดกระทรวงพลังงาน เกือบจะครบ1ปีแล้ว แต่ยังถือว่าเป็นบคคลที่ยังได้รับการเชื่อถือยอมรับ ว่าเป็นผู้รู้จริงเรื่องพลังงานคนหนึ่งของประเทศ  โดยได้รับความไว้วางใจจากรัฐบาลแต่งตั้งให้เป็นประธานกรรมาธิการขับเคลื่อนการปฏิรูปประเทศด้านพลังงานสภาขับเคลื่อนการปฏิรูปประเทศ (สปท.)  และอีกบทบาทหนึ่งด้านพลังงาน ก็ยังเป็นแกนนำคนสำคัญของกลุ่มปฏิรูปพลังงานเพื่อความยั่งยืน(ERS)   

    ดร.คุรุจิตนั้นจบการศึกษา ในระดับปริญญาตรี ปริญญาโท และปริญญาเอก ด้านวิศวกรรมปิโตรเลียม จากมหาลัยชั้นนำของสหรัฐอเมริกา มีความรู้ ประสบการณ์ในงานด้านกำกับดูแลการสำรวจและผลิตปิโตรเลียม ตลอดจนการยกร่างกฏหมายปิโตรเลียม ในตำแหน่งอธิบดีกรมเชื้อเพลิงธรรมชาติ  ถือเป็นข้าราชการน้ำดีคนหนึ่ง ของวงการพลังงาน ทำให้การแสดงความคิดเห็นและมุมมอง เกี่ยวกับประเด็นปัญหาต่างๆด้านพลังงาน นั้นมีความน่าสนใจเป็นอย่างยิ่ง

    กองบรรณาธิการเว็บไซต์ข่าว Energy News Center  มีโอกาสสัมภาษณ์พิเศษ ดร.คุรุจิต เมื่อช่วงบ่ายของวันที่23 มิ.ย.2559 ที่ผ่านมา  จึงได้รู้ว่า  ดร.คุรุจิต นั้นมีความห่วงใย กับสถานการณ์ด้านพลังงานของประเทศ เป็นอย่างยิ่งโดยเฉพาะเรื่องของการเปิดให้เอกชนยื่นของสิทธิสำรวจปิโตรเลียมรอบใหม่ และการบริหารจัดการแหล่งสัมปทานปิโตรเลียมที่ใกล้จะหมดอายุทั้งเอราวัณ และบงกช   ว่าหากสนช.ไม่ยอมผ่านร่างกฏหมายที่กระทรวงพลังงานนำเสนอและคณะรัฐมนตรีให้ความเห็นชอบ เพื่อนำไปสู่การเปิดให้สิทธิเอกชนเข้ามาลงทุนสำรวจและผลิตปิโตรเลียมรอบใหม่  หรือยอมแก้ไขตามข้อเสนอของเครือข่ายประชาชนปฏิรูปพลังงานไทย(คปพ.) ที่ระดมมวลชนมาเดินเกมกดดันอยู่ในขณะนี้    ประเทศจะเดินไปสู่หายนะ แบบเดียวกับที่ประเทศเวเนซุเอลา ประสบปัญหาทางด้านเศรษฐกิจอยู่ในขณะนี้

    ดร.คุรุจิต เปิดใจ โดยยืนยันว่า กฏหมายปิโตรเลียมทั้งสองฉบับ ที่ดำเนินการภายใต้ระบบสัมปทานปิโตรเลียมนั้น  เป็นรูปแบบที่ดีที่สุดสำหรับประเทศไทย ที่มีโครงสร้างทางธรณีวิทยาที่แตกต่างจากเพื่อนบ้านอย่างมาเลเซีย หรือเมียนมา   ระบบสัมปทานไม่ได้เลวร้าย หรือทำให้รัฐต้องสูญเสียอธิปไตยทางด้านพลังงาน หรือเป็นการขายสมบัติชาติ เปิดช่องให้ข้าราชการเข้าไปมีผลประโยชน์ หรือเอื้อประโยชน์ให้กับต่างชาติ อย่างที่ กลุ่มคปพ. กล่าวอ้าง

    โดยพ.ร.บ.ปิโตรเลียม พ.ศ.2514 เป็นการยกร่างขึ้นโดยกลุ่มข้าราชการที่มีความรู้ความสามารถ ที่พยายามจะรักษาผลประโยชน์ ของประเทศ จึงเลือกใช้ระบบสัมปทาน แบบเดียวกับที่ประเทศที่พัฒนาแล้วใช้  โดยที่รัฐได้ประโยชน์สูงสุดโดยที่ไม่ต้องเข้าไปรับความเสี่ยง   ไม่ใช่ระบบแบ่งปันผลผลิตที่ประเทศผู้ล่าอาณานิคม  นำมาใช้กับประเทศเมืองขึ้นของตนเอง เพื่อที่จะให้ได้ส่วนแบ่งกลับคืนไปจำนวนมาก

    นอกจากนี้ พ.ร.บ.ปิโตรเลียม พ.ศ.2514  ยังผ่านการแก้ไขปรับปรุงมาแล้วถึง5 ครั้งเพื่อให้สอดคล้องกับสถานการณ์และทำให้รัฐได้ผลตอบแทนที่เป็นธรรมมากขึ้น โดยแก้ไขครั้งที่แรก ในปี 2516 ครั้งที่2 ปี 2522 ครั้งที่3 ปี2532   ครั้งที่4 ปี 2534 และครั้งที่5 ปี2550 สมัยพลเอกสุรยุทธ์ จุลานนท์ เป็นนายกรัฐมนตรี   และล่าสุดครั้งที่6 ที่กำลังอยู่ในการพิจารณาของ สนช.

    “การแก้ไขกฏหมายปิโตรเลียมในแต่ละครั้ง รัฐยังคงยึดระบบสัมปทานปิโตรเลียมเอาไว้ เพราะถือว่าเป็นระบบที่ทำให้ประเทศได้รับผลประโยชน์สูงสุด เพราะแหล่งปิโตรเลียมของไทยนั้นเป็นกระเปาะขนาดเล็ก  ซึ่งมีการปรับปรุงกฏหมายที่ถือว่าลงตัวดีอยู่แล้ว ภายใต้ระบบสัมปทานที่เรียกว่า ไทยแลนด์ทรี  ที่ทำให้ผู้รับสัมปทานนั้นมีการพัฒนาปรับปรุงประสิทธิภาพการผลิตของตัวเองให้มีต้นทุนที่ต่ำลงอยู่ตลอดเวลา ในขณะที่รัฐก็ได้รับค่าภาคหลวงและภาษีเงินได้ปิโตรเลียมที่เป็นธรรม  คือถ้าพบปิโตรเลียมในแหล่งขนาดเล็ก รัฐก็เก็บค่าภาคหลวงน้อย   พบในแหล่งที่ใหญ่ขึ้นรัฐก็เก็บค่าหลวงมากขึ้นเป็นลำดับ ในขณะที่หากราคาน้ำมันในตลาดโลกปรับตัวสูงขึ้น รัฐก็ได้ผลตอบแทนพิเศษ จากผู้รับสัมปทาน   โดยภายใต้ระบบสัมปทานไทยแลนด์ทรีนี้  ทำให้เกิดการพัฒนาแหล่งปิโตรเลียมที่สามารถนำปิโตรเลียมจากแหล่งเล็กๆที่กระจายตัวกันอยู่ขึ้นมาใช้ประโยชน์ได้ โดยที่เอกชนเป็นผู้รับความเสี่ยงแทนรัฐ  และทำให้เรามีก๊าซใช้เพิ่มขึ้นมาได้อย่างต่อเนื่อง “ ดร.คุรุจิต กล่าว

    ดร.คุรุจิต  กล่าวต่อว่า การแก้ไขพ.ร.บ.ปิโตรเลียม ครั้งล่าสุด ที่มีการเพิ่มทางเลือกคือระบบแบ่งปันผลผลิต และระบบจ้างผลิตเข้ามาเพื่อเป็นทางเลือก  เป็นเรื่องที่รัฐบาลพลเอกประยุทธ์  ฟังเสียงของประชาชนแล้ว   ส่วนที่รัฐจะเลือกใช้ระบบใด ในการเปิดให้สิทธิ์เอกชนเข้ามาสำรวจและผลิตปิโตรเลียมนั้น ก็จะขึ้นอยู่กับความเหมาะสม  ดังนั้นทางกลุ่ม คปพ. จึงไม่ควรออกมาเรียกร้องกดดัน แบบได้คืบจะเอาศอก

    “ข้อเสนอของคปพ. ที่จะให้มีการใช้ระบบแบ่งปันผลผลิต และระบบจ้างผลิต  โดยให้มีการตั้งบรรษัทพลังงานแห่งชาติ ขึ้นมาใหม่นั้น เป็นข้อเสนอที่จะพาประเทศไปสู่หายนะทางเศรษฐกิจ เหมือนเวเนซุเอลา ที่เป็นประเทศที่มีสำรองน้ำมันมากที่สุดประเทศหนึ่ในโลก แต่ประสบปัญหา เพราะรัฐเข้าไปยึดกิจการของเอกชน มาเป็นของรัฐ ตั้งบรรษัทพลังงานแห่งชาติขึ้นมา จัดการเองทั้งหมด  ทำให้เอกชนไม่กล้าลงทุน และเคลื่อนย้ายการลงทุนออกไป  ในขณะที่การผลิตปิโตรเลียม ที่รัฐเข้ามาจัดการก็ไม่มีการพัฒนา และลดปริมาณลงเรื่อยๆ  เพราะขาดความรู้ ขาดบุคคลากรที่มีความเชี่ยวชาญ เกิดสมองไหลไปทำงานที่อื่น    กรณีของประเทศไทย ก็จะเกิดปัญหาในลักษณะเดียวกัน  หากยอมแก้ไขกฏหมายเอาตามร่างของ คปพ.”   ดร.คุรุจิต กล่าว

    ร่างกฏหมายของคปพ.นั้น เสนอให้ตั้งบรรษัทแห่งชาติขึ้นมาใหม่  โดยมีสัดส่วนของภาคประชาชนในกลุ่มคปพ.เข้ามาร่วมอยู่ในคณะกรรมการ อีกทั้งรายได้จากค่าภาคหลวง  จะไม่ส่งเข้ากระทรวงการคลัง แต่จะมีการตั้งเป็นกองทุนขึ้นมาโดยเฉพาะ เพื่อนำรายได้ดังกล่าว ไปใช้ในกิจการของบรรษัทพลังงาน  ซึ่งเป็นเรื่องที่ขัดต่อหลักธรรมาภิบาล และเปิดช่องให้มีการแสวงหาประโยชน์ โดยไม่มีการตรวจสอบ

    “ข้อเสนอของคปพ.นั้นสวนกระแสของโลก ที่หลายประเทศที่มีบรรษัทพลังงานแห่งชาติ  ต่างพยายามที่จะลดบทบาทตัวเองลง  โดยแยกเรื่องของการกำกับดูแล (regulator) ออกจากหน่วยปฏิบัติ(Operator)  เพื่อให้เกิดความโปร่งใสและตรวจสอบกันได้  ซึ่งที่รัฐดำเนินการมาในขณะนี้นั้นถือว่าถูกทาง แล้ว แต่คปพ.กำลังจะพาถอยหลังกลับ  นอกจากนี้ ระบบแบ่งปันผลผลิตที่คปพ.เสนอ  ยังเป็นการเปิดช่องให้มีการทุจริตได้ง่าย  เพราะทุกขั้นตอนที่เกี่ยวกับการสำรวจผลิต จะต้องขออนุมัติ ก่อน  รวมทั้งไม่จูงใจให้เอกชน ปรับปรุงประสิทธิภาพในการผลิตเพื่อลดต้นทุน  เนื่องจากสามารถนำค่าใช้จ่ายต่างๆ มาหักคืนได้ทั้งหมด   แต่ระบบสัมปทานนั้น เอกชนผู้รับสัมปทานต้องพยายามลดต้นทุนตัวเองลง จึงจะได้กำไรมากขึ้น  และรัฐไม่ต้องใช้บุคคลากรจำนวนมากเข้าไปกำกับดูแลให้ต้องเป็นภาระ “ 

    “ ที่รัฐดำเนินการภายใต้ระบบสัมปทานมาแล้ว30 กว่าปี ทำให้เรามียุคโชติช่วงชัชวาล  เรามีการพัฒนาบุคคลากรที่มีความรู้ความสามารถด้านปิโตรเลียมขึ้นมาจำนวนมาก ในอุตสาหกรรมสำรวจและผลิต   เรามีบริษัทปตท.สผ. ที่เป็นความภูมิใจของคนไทย ที่สามารถออกไปแข่งขันกับบริษัทต่างชาติได้    เราสามารถนำก๊าซธรรมชาติขึ้นมาใช้ประโยชน์และสร้างมูลค่าเพิ่มในอุตสาหกรรมต่อเนื่องอย่างปิโตรเคมี ที่มีบทบาทสำคัญต่อการขับเคลื่อนเศรษฐกิจ   ซึ่งเราต้องขอบคุณข้าราชการในอดีตที่เป็นคนเก่ง คนดี ที่วางรากฐานมาให้    ไม่ใช่มาสร้างวาทกรรมบิดเบือนจนเรื่องสัมปทานกลายเป็นเรื่องเลวร้ายขายชาติ    เพราะตั้งแต่ผมทำงานด้านพลังงานมา ก็ไม่เห็นว่า ระบบสัมปทานทำให้เราสูญเสียอธิปไตยไปในตอนไหน  เพราะรัฐสามารถที่จะกำกับดูแลผู้รับสัมปทานได้ทั้งหมด ในกระบวนการสำรวจและผลิต “ ดร.คุรุจิต กล่าวย้ำ

    ดร.คุรุจิต กล่าวทิ้งท้ายด้วยว่า อยากให้สังคมแยกเรื่องการเมืองออกจากเรื่องพลังงาน  และต้องให้กำลังใจข้าราชการกระทรวงพลังงาน โดยเฉพาะกรมเชื้อเพลิงธรรมชาติ ที่เขาทำงานด้วยจิตวิญญาณ มีศักดิ์ศรีความเป็นข้าราชการ ที่ปกป้องผลประโยชน์ของประเทศชาติ โดยส่วนรวม  ไม่ได้ทำหน้าที่เพื่อเอื้อประโยชน์ให้กับกลุ่มทุนพลังงานอย่างที่กำลังถูกกล่าวหา   ในขณะเดียวกัน ก็ต้องมองการตัดสินใจของรัฐบาล ที่ต้องมีการแก้ไขพ.ร.บ.ปิโตรเลียม นั้นมาจากการ รับฟังเสียงของประชาชนทั้งหมด ไม่ใช่เฉพาะกลุ่มคปพ.   โดยยังเชื่อมั่นว่า ทั้งนายกรัฐมนตรีและรัฐมนตรีว่าการกระทรวงพลังงาน นั้นมีความเข้าใจดี ถึงสถานการณ์ วิกฤตพลังงานของประเทศ  และเลือกเดินบนพื้นฐานของข้อมูลและข้อเท็จจริงที่ถูกต้อง 

Date : 21 / 06 / 2016

  • Date : 21 / 06 / 2016
    แก้ปัญหาขยะล้นเมือง ด้วยสุรนารีโมเดล

    ในทางวิชาการเป็นที่เข้าใจกันดีว่าปัญหาขยะในเมืองใหญ่นั้นไม่สามารถที่จะแก้ไขด้วยวิธีการฝังกลบเหมือนที่เคยทำมาในอดีต  เพราะด้วยองค์ประกอบของขยะที่เปลี่ยนไป  ,การหาพื้นที่ฝังกลบหรือกำจัดได้ยากขึ้น  รวมทั้งต้นทุนการบริหารจัดการที่เพิ่มสูงขึ้น  ทำให้หลายหน่วยงานคิดค้นรูปแบบการบริหารจัดการขยะที่มีต้นทุนที่ต่ำลง แต่ประสิทธิภาพในการกำจัดขยะมากขึ้น  รวมทั้งเป็นที่ยอมรับของชุมชนเพราะไม่มีปัญหาเรื่องกลิ่นเหม็นรบกวน  หรือมลพิษทางอากาศที่เกิดจากการเผาเศษขยะ

    ข้อมูลจากกรมควบคุมมลพิษระบุถึงปริมาณขยะสะสมที่มีอยู่ในประเทศ ในปัจจุบันสูงถึง26 ล้านตัน และมีแนวโน้มที่จะเพิ่มขึ้นทุกๆปี  ซึ่งในเมื่อแนวทางของการฝังกลบ ไม่ใช่ทางออกในการแก้ไขปัญหาที่ยั่งยืน  รัฐบาลของพลเอกประยุทธ์ จึงมีแนวนโยบายที่ชัดเจนในการเลือกที่จะกำจัดขยะด้วยการแปรสภาพเป็นเชื้อเพลิงในการผลิตไฟฟ้า ที่นอกจากจะเป็นวิธีที่สามารถลดปริมาณขยะได้อย่างมีประสิทธิภาพแล้ว ยังได้ไฟฟ้า เพื่อนำมาใช้ประโยชน์ในเชิงพาณิชย์ได้อีกด้วย

     ในแผนพัฒนาพลังงานทดแทนและอนุรักษ์พลังงาน (AEDP) ให้ความสำคัญกับการผลิตไฟฟ้าจากเชื้อเพลิงขยะเป็นลำดับแรกโดยกำหนดเป้าหมายให้รับซื้อไฟฟ้าที่ผลิตจากขยะชุมชน 500 เมกะวัตต์ และขยะอุตสาหกรรมอีก 50 เมกะวัตต์ ภายในปี 2579  ซึ่งปัจจุบันมีผู้ประกอบการเสนอขายไฟฟ้าจากขยะชุมชนแล้วประมาณ400 เมกะวัตต์  ซึ่งใกล้เคียงกับเป้าหมายที่ตั้งไว้แล้ว  แต่ประเด็นปัญหาที่ผู้ประกอบการพบคือการยอมรับจากชุมชน และความเข้าใจขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นซึ่งเป็นผู้จัดการขยะ  ที่ยังยึดโยงอยู่กับผลประโยชน์จากการจัดเก็บขยะ โดยที่ไม่ได้มองถึงปัญหาในภาพรวมที่จะเกิดขึ้น

    อย่างไรก็ตามเพื่อให้การแก้ไขปัญหาขยะ ด้วยการนำมาเป็นเชื้อเพลิงผลิตไฟฟ้า มีต้นแบบซึ่งเป็นรูปธรรมในการจัดการที่ได้ผล ให้องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นอื่นๆ ได้มองเห็นประโยชน์และนำไปใช้   เมื่อวันที่ศุกร์ที่17 มิ.ย.2559ที่ผ่านมา ทางพลเอกอนันตพร กาญจนรัตน์ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงพลังงาน พร้อมด้วยคณะผู้บริหารระดับสูง ทั้งนายอารีพงศ์ ภู่ชอุ่ม ,นายธรรมยศ ศรีช่วย อธิบดีกรมพัฒนาพลังงานทดแทนและอนุรักษ์พลังงาน จึงลงพื้นที่ไปดูแนวทางการจัดการขยะของ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีสุรนารี (มทส.) ที่เริ่มต้นเรื่องนี้มาตั้งแต่ปี2552 โดยได้รับงบประมาณสนับสนุนจากสำนักงานนโยบายและแผนพลังงาน (สนพ.) และสำนักงานคณะกรรมการวิจัยแห่งชาติ(วช.)เพื่อให้ศึกษาแนวทางการบริหารจัดการขยะชุมชนแบบครบวงจรที่มองทุกมิติ ทั้งด้าน ด้านเทคนิค ด้านเศรษฐศาสตร์ และสิ่งแวดล้อม (กรณีชุมชนขนาดเล็ก ปริมาณขยะ 3-5 ตัน/วัน) และล่าสุดทางคณะกรรมการกองทุนเพื่อการอนุรักษ์พลังงานก็อนุมัติงบประมาณ  588 ล้านบาท ให้ มทส. นำไปศึกษาต่อยอดเพื่อขยายผลในเรื่องนี้

    โดยโมเดลของ มทส.หรือสุรนารีโมเดล  คือการนำขยะมูลฝอยจากชุมชนมาแปรรูปเป็นเชื้อเพลิงขยะ  (Refuse Derived Fuel –RDF) โดยสามารถผลิตเชื้อเพลิงหรือวัตถุดิบที่มีความเหมาะสมเพื่อป้อนเข้าสู่ระบบผลิตพลังงานแต่ละประเภทได้อย่างมีประสิทธิภาพ และได้อินทรียวัตถุในรูปปุ๋ยอินทรีย์เพื่อใช้เป็นสารปรับปรุงดิน ด้วยเทคโนโลยี MBT (Mechanical and Biological Treatment) หรือเทคโนโลยีการหมักแบบ Composting Plant ร่วมกับการใช้เครื่องจักรในหน่วยต่างๆ ที่เหมาะสม

    จากกระบวนการดังกล่าวทำให้ได้ขยะที่เสถียรเนื่องจากกระบวนการย่อยสลายโดยจุลินทรีย์ที่ใช้อากาศ ในระยะเวลาเพียง 20-30 วัน  ช่วยลดปัญหาเรื่องกลิ่น และสามารถลดความชื้นของขยะชุมชนเหลือไม่เกิน 30% (จากเดิมความชื้นประมาณ 55-65 %)   ซึ่งผลผลิตที่ได้มี 2 ส่วน คือ 1) ขยะที่เผาไหม้ได้ (พลาสติก กระดาษ เศษไม้) สามารถผลิตเป็นเชื้อเพลิงขยะได้อย่างมีประสิทธิภาพสำหรับระบบผลิตพลังงานแต่ละประเภท 2) อินทรียวัตถุที่เกิดจากการย่อยสลายขยะอินทรีย์ สามารถนำไปใช้ประโยชน์ในรูปปุ๋ยอินทรีย์ในพื้นที่การเกษตรได้อย่างหลากหลากหลาย  ที่สำคัญคือมีต้นทุนที่ต่ำกว่าการกำจัดขยะที่มีค่าใช้จ่ายในการเช่าหลุมฝังกลบและค่าขนถ่ายขยะ รวมประมาณ 870 ต่อตัน  แต่ค่าจัดการขยะของ มทส.นั้นมีค่าคัดแยกขยะ Recycle, ขยะอันตราย ,ค่าการสับย่อยแบบหยาบ ค่าการเดินระบบ MBT ค่ากระบวนการloading, shredding, Trommel, และค่าใช้จ่ายคนงานประจำเครื่องจักรซึ่งมีต้นทุนประมาณ805 บาท/ตัน ซึ่งนอกจากจะมีต้นทุนที่ต่ำกว่าวิธีฝังกลบแล้ว ยังมีรายได้กลับคืนมาในรูปของการจำหน่ายRDFและปุ๋ยอินทรีย์ โดยปริมาณขยะสด 150 ตัน/เดือนจะสามารถผลิตเป็นปุ๋ยอินทรีย์ได้ 51 ตัน/เดือน (ราคาจำหน่าย 4,000 บาท/ตัน)  และ ผลิตเป็นเชื้อเพลิง RDFได้ 15 ตัน/เดือน (ราคาจำหน่าย 1,000 บาท/ตัน) ***ข้อมูลปี2553

     นายวีรชัย อาจหาญ ผู้อำนวยการเทคโนธานี มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีสุรนารี(มทส.) กล่าวว่า RDF ที่ได้ นอกจากจะนำไปเป็นเชื้อเพลิงผลิตไฟฟ้าได้แล้วยังสามารถนำไปผลิตเป็นน้ำมันเชื้อเพลิงได้ด้วย โดยมองว่าแนวทางบริหารจัดการขยะที่เหมาะกับประเทศไทยคือ การกระจายศูนย์ผลิต RDF ไปให้ทั่วประเทศ   ซึ่งขณะนี้โมเดลของ มทส.นั้นมีโครงการนำร่องไปแล้ว 4 แห่ง คือที่เทศบาลเมืองสีคิ้ว เทศบาลเมืองปัก เทศบาลตำบลพิมาย และเทศบาลตำบลด่านขุนทด ซึ่งอยู่ในจังหวัดนครราชสีมา ซึ่งแต่ละแห่งจะใช้ขยะ 25 ตันต่อวันผลิต RDFและส่งไปจำหน่ายให้กับโรงปูนซีเมนต์ในจังหวัดสระบุรี ที่รับซื้อเพื่อไปผลิตไฟฟ้า สร้างรายได้ให้เทศบาลประมาณ 1,000 บาทต่อตัน โดยคาดว่าทั้ง 4 แห่งจะเริ่มผลิตจำหน่ายได้ในเดือน ต.ค.นี้  

     นอกจากนี้ มทส.ยังเตรียมผลักดัน RDF ให้เกิดเป็นวงจรธุรกิจได้จริง โดยเตรียมสร้างโรงไฟฟ้าขยะ ขนาด 1 เมกะวัตต์ ในปี 2560 เพื่อผลิตไฟฟ้าใช้เองใน มทส. และจะเปิดรับซื้อ RDF โดยให้ราคาประมาณ 1,200 บาทต่อตัน หรือ 1.20 บาทต่อกิโลกรัม รวมทั้งจะรับซื้อ RDF ไปผลิตน้ำมันสำเร็จรูปขนาด 20,000 ลิตรต่อวัน  อีกทั้งยังแปรรูป RDF เพื่อใช้แทนถ่านหินผลิตความร้อนในกระบวนการอุตสาหกรรมด้วย

     นายวีระชัย กล่าวว่า หากโมเดลดังกล่าวสำเร็จ และเริ่มกระบวนการส่งเสริมให้ทุกเทศบาลในไทยจัดการขยะในรูปแบบเดียวกันนี้  นอกจากจะทำให้เกิดธุรกิจ RDF ที่สร้างมูลค่าได้แล้ว ยังทำให้ปัญหาขยะล้นเมืองหมดลงไป ที่สำคัญอนาคตประเทศไทยอาจขาดแคลนขยะจนต้องนำเข้าจากต่างประเทศก็เป็นได้

     ด้านนายวิสุทธิ จงเจริญกิจ กรรมการผู้จัดการ บริษัท เอส ซี ไอ อีโค่ เซอร์วิสเซส จำกัด ซึ่งเป็นบริษัทลูกของเครือ SCG กล่าวว่า บริษัทฯ เป็นรายแรกที่นำกากอุตสาหกรรมมาเผาร่วมกันกับการผลิตปูนซีเมนต์ โดยในปี 2558 ได้รับซื้อกากอุตสาหกรรม 3 แสนตัน และ ซื้อ RDF 6 หมื่นตัน หรือเทียบเป็นขยะชุมชนประมาณ 2 แสนตันต่อปี โดยนำมาเผารวมในหม้อเผาปูนซีเมนต์ที่มีความร้อนสูงถึง 1,450 องศา ทำให้การเผาไหม้สมบูรณ์ไม่ก่อให้เกิดมลพิษจากขยะ ทั้งนี้บริษัทฯ ได้ร่วมมือกับ มทส. รับซื้อ RDFจากเทศบาลที่ร่วมโครงการ โดยมีเป้าหมายที่จะร่วมมือกับภาครัฐและประชาชนแก้ไขปัญหาขยะ แปลงให้เป็นพลังงาน เพื่อช่วยสร้างประโยชน์กลับคืนสู่สังคมต่อไป

     ต้องติดตามดูว่า โมเดลการนำขยะมาผลิตเป็นRDF ของ มสท. จะเข้ามาช่วยแก้ปัญหาขยะล้นเมือง และทำให้วิธีชีวิตของสังคมไทยมีสุขอนามัยที่ดีขึ้น ได้มากน้อยแค่ไหน  อย่างไรก็ตามก็เป็นบทบาทของรัฐบาลที่จะต้องยื่นมือเข้ามาช่วยสนับสนุนอย่างจริงจัง โดยเฉพาะการสร้างความเข้าใจกับองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น  ที่ดูเหมือนจะเป็นอุปสรรคสำคัญ ต่อการแปลงนโยบายการเปลี่ยนขยะเป็นไฟฟ้า ให้เป็นรูปธรรมในทางปฏิบัติ